Nawierzchnia żwirowo-gliniasta
dodano: 15.06.2012
Oto podpatrzony w parku w Mławie sposób na doskonałą nawierzchnię ogrodową.
Nawierzchnia żwirowo-gliniasta
Podczas spaceru po parku w Mławie, towarzyszył nam silny deszcz. Dlatego zwróciliśmy uwagę na nawierzchnię parkowych alejek – doskonale chłonęły wodę.
 
Nawierzchnia żwirowo-gliniasta stanowi warstwę przepuszczalną dla wody i nie wymaga tak rozbudowanych odwodnień, jakie tworzy się przy tradycyjnej kostce kamiennej, czy betonowej. Ponadto nawierzchnia jest tańsza i doskonale harmonizuje z zielenią.
Jak dokładnie zbudowana jest taka parkowa alejka?
 
Teren wykorytowano na głębokości 40 cm i nasypano 20 cm gruboziarnistego piasku, który stanowi warstwę odsączającą. Następnie nasypano 15 cm tłucznia kamiennego, jako podbudowę stabilizującą. Właściwa nawierzchnia składa się z 2 warstw. Dolna to mieszanka 1 części gliny, 3 części piasku i 5 części pospółki żwirowej, górna zaś zawiera znacznie więcej gliny. Drogi w parku muszą być przygotowane na ruch kołowy, chociażby pojazdów ekip pielęgnacyjnych i to właśnie dlatego zastosowano tu odpowiednią podbudowę.
 
Przepis ten w nieco zmodyfikowanej formie można z powodzeniem zastosować w ogrodach przydomowych układając dwie warstwy nawierzchni żwirowo -gliniastej na 5 cm podbudowie z piasku.